Blog

Kennis & Inzicht De concurrentiestrategieën van Michael Porter

12-06-2019 Maarten Kalfsbeek

Michael Porter is een professor aan de prestigieuze Harvard Business School die in de afgelopen decennia een sterke reputatie heeft opgebouwd op het vlak van concurrentiestrategieën. In 1980 schreef hij het boek "Competitive Strategy", waarin hij twee strategieën (en een variant op beide strategieën) benoemde waarmee ondernemingen tot een duurzaam concurrentievoordeel kunnen komen. In dit artikel beschrijf ik deze concurrentiestrategieën en geef ik bij elke strategie enkele voorbeelden van bedrijven die deze succesvol hebben toegepast.

De concurrentiestrategieën van Michael Porter
BMW is een voorbeeld van een onderneming met een differentiatiestrategie.

1. Kostenleiderschap

Volgens Michael Porter kan elke markt grofweg worden onderscheiden in een groep met afnemers die min of meer vergelijkbare basisbehoeften hebben en een groep met afnemers die meer behoeften dan alleen de basisbehoeften hebben. Voor de eerste groep afnemers volstaan standaardproducten die 'just enough' zijn om hun basisbehoeften te bevredigen. Zij baseren hun keuze uit het beschikbare aanbod van standaardproducten vooral op prijs omdat zij nauwelijks waarde hechten aan additionele features of kwaliteit en deze producten door veel aanbieders kunnen worden geleverd. Ondanks de hevige concurrentie met andere aanbieders, kunnen aanbieders van dit soort producten volgens Porter toch een duurzaam concurrentievoordeel realiseren door hun kosten tot een minimum te beperken. Voorbeelden van bedrijven die worden beschouwd als kostenleiders binnen hun bedrijfstak zijn Toyota, McDonalds en Ryanair.

2. Differentiatie

Afnemers die meer behoeften hebben dan de hiervoor genoemde basisbehoeften, baseren hun keuze uit het beschikbare aanbod van producten niet op prijs maar op benefits waarmee zij hun additionele behoeften kunnen bevredigen. Bedrijven die dergelijke 'premium' producten leveren, kunnen volgens Michael Porter een duurzaam concurrentievoordeel bereiken door de afnemers ervan te overtuigen om voor deze 'premium' features en/of kwaliteit ook een 'premium' (hogere) prijs te betalen. Een hogere verkoopprijs is volgens Porter noodzakelijk om de hogere kosten voor het ontwerpen, produceren en verkopen van dit soort producten en de kleinere schaal waarop dit gebeurt te compenseren. Voorbeelden van bedrijven die zich duidelijk onderscheiden met hun aanbod van producten zijn Apple, BMW, Bloomon en Singapore Airlines.

3. Kostenfocus of Differentiatiefocus

Bij bovengenoemde concurrentiestrategieën richten aanbieders zich niet nadrukkelijk op een specifiek segment. Volgens Porter kunnen bedrijven die zich met een kostenleiderschap- of differentiatiestrategie richten op een specifiek segment (niche) eveneens een duurzaam concurrentievoordeel realiseren omdat de mate van concurrentie binnen niches afneemt en de opvattingen over 'just enough' per segment kunnen verschillen. Aanvullende zorgverzekeringen zijn een voorbeeld van producten waarop vaak een kostenfocus strategie wordt toegepast: veel consumenten selecteren deze producten op prijs, maar jongeren hechten bijvoorbeeld meer waarde aan de vergoeding van anticonceptie dan ouderen.

Wil je meer weten over de concurrentiestrategieën van Michael Porter of vraag jij je af welke strategie het beste bij jouw onderneming past? Neem dan vooral contact met mij op.

Deel dit artikel met anderen
Blijf op de hoogte
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief om eens in de twee maanden een overzicht van onze laatste blogs te ontvangen.
Copyright © TAKING OFF, 2019. Alle rechten voorbehouden.